Videogames en psychoses 

Peter Snijders   |   08-05-2009   |   in Special, interview  |  Reageer (6)   |  

Tim Kretschmer schoot op 11 maart zestien mensen dood in zijn voormalige school te Winnenden. De Duitser zou een fervent speler geweest zijn van het computerspel Counter-Strike. Het is niet de eerste keer dat videospellen met de beschuldigende vinger gewezen worden voor soortgelijke gebeurtenissen. Iedere gamer weet dat dit verband niet klopt, maar om zeker te zijn vroegen we het aan Gust De Meyer, hoogleraar 'populaire cultuur' aan het Departement Communicatiewetenschap Leuven en gamegoeroe.

Het Europarlement steunt het idee om videospelletjes van een rode knop te voorzien. Is zoiets noodzakelijk?
"Het bestaat eigenlijk al een tijdje. Zo'n systeem is natuurlijk weer volop in de belangstelling gekomen door die moordpartij in Duitsland. De link tussen geweld en videogames wordt vooral gelegd door de media. Een verklaring als deze is natuurlijk makkelijk. Er wordt gezocht naar een slachtoffer om zo een complex gegeven als die moordpartij te verklaren. Natuurlijk grijpen politici hierop in en gaan zij zoeken naar nieuwe wetten."

Kunnen games aanstootgevend zijn?
"Daar zijn al duizenden artikels over geschreven in wetenschappelijke kringen. Er is absoluut geen uitsluitsel over. Het is overigens nog niet bewezen dat er een oorzakelijk verband is tussen games en geweld. Psychologen hebben wel al kunnen aantonen dat er even een arousal optreedt na het spelen van videogames, maar dat is normaal. Na het dansen of na het beluisteren van hevige rockmuziek krijg je ook zo'n beleving. Zoiets ebt natuurlijk weer weg."

Bij de shooting in Columbine riep één van de schutters: "This is going to be just like Doom".
"Mensen die zoiets doen hebben een psychotisch probleem. Vaak gaat het om mensen die weggedrukt worden in de maatschappij. Zij imiteren wel bepaalde videospellen, maar daarom zijn games niet verantwoordelijk voor deze gebeurtenissen. Wij moeten allemaal leren eten met mes en vork. Deze 'copycats' leren ook uit bepaalde games hoe ze iemand kunnen doden. Vroeger leerde men dit uit een stuk van Shakespeare. Daar werden ook dolken in gehanteerd en men liet zien waar precies in het lichaam je moet steken om dodelijk te zijn."

"Moraalridders doen natuurlijk veel moeilijker over videogames. Bij een film moet je al het geweld maar over je heen laten gaan, maar in een spel moet je hetzelfde geweld zelf plegen. Zoiets kwadrateert natuurlijk de discussie bij de tegenstanders, maar ook bij de voorstanders. Spelontwikkelaars beweren op hun beurt dat het goed is om een uitlaatklep te hebben in videogames, zodat de gebruiker dat niet meer zal doen in het echte leven."