Verslag van het Heavy Rain Launch Event 

Marc Yammine   |   22-02-2010   |   in PS3, Special  |  Reageer (14)   |  

We vertrokken in volle carnavalsgekte vanuit Aalst naar Brussel. Van de totale chaos - het feest van plezier en overvloed - naar de lichtstad Parijs. Onze opdracht was duidelijk: we zouden in aanwezigheid van hoogwaardige gasten deelnemen aan het launch event van Heavy Rain, misschien wel de meest sobere en emotionele game aller tijden. 

Om de carnavaleske wereld volledig achter ons te laten, blikten we tijdens de lange trein- en busrit terug op onze eerdere speelsessies met de game. Wat ons precies te wachten stond, wisten we niet. We hoopten stiekem op een tête-à-tête met David Cage - de immer bescheiden bezieler van dit project - maar uit de kleine hoeveelheid persinformatie konden we niet opmaken of dit ook echt tot de mogelijkheden zou behoren. 

Wat wel opviel bij aankomst op onze locatie in het hartje van Parijs, was dat Sony een 'big deal' wil maken van Heavy Rain. De rode loper van bioscoop Gaumont op de Champs Elysées verwelkomde niet alleen gamesjournalisten, maar ook tal van (voornamelijk Franse) beroemdheden, geïnviteerden en collega-journo's uit de film- en cultuurwereld. De ietwat klein ogende bioscoop had echter problemen om deze massa geïnteresseerden op te vangen, waardoor er lange tijd verwarring bestond over waar we nu precies moesten plaatsnemen en wanneer de eigenlijke voorstelling zou beginnen. Met de alom bekende volharding van de OPM-redacteurs, slaagden we er toch in om de imposante bodyguards te overtuigen dat we wel degelijk recht hadden op een zitje in de belangrijkste bioscoopzaal, waar de eigenlijke presentatie live te volgen zou zijn. We dachten meteen terug aan een openingsscène uit Heavy Rain, waarin Ethan Mars zich een weg moet banen doorheen een kudde shoppers in een overvol winkelcentrum.

De voorstelling zelf was bevreemdend. We kregen eerst een 'kortfilm' (het project klokte uiteindelijk af op 51 minuten), waarin de eerste paar uur van Heavy Rain zo gemonteerd werd dat het als uitgebreide introductie kon dienen voor de game zelf. Niet bepaald boeiend, zeker als je die eerste uren al meermaals had gespeeld. Op het einde van de film werd plots een scène getoond die we enkel konden definiëren als een Spoiler met een grote 'S'. Op de koop toe werd de 'kortfilm' afgesloten met de end credits van de game zelf, waarin nog korte flitsen van nog nooit gezien scènes verstopt zaten. Met een paar glazen champagne probeerden we achteraf de herinnering aan deze scènes tevergeefs weg te spoelen. Vervolgens kwam de Amerikaanse regisseur Neil LaBute (Lakeview Terrace, Death at a Funeral) de bühne op om een tweede kortfilm voor te stellen, die gelukkig wél onder de noemer 'kortfilm' thuishoorde. We zagen in deze korte documentaire hoe David Cage en bekende koppen als Stephen Frears, Chris Weitz en Samuel L. Jackson een antwoord zochten op hoe je emoties in een visueel medium kan tonen. Ook de vraag - en tevens slagzin van Heavy Rain - 'How far would you go to save the life of someone you love?' kwam aan bod, met enkele zeer verrassende antwoorden.