Multiplayer Review: Crysis 2 

Thomas Privot   |   07-04-2011   |   in PS3, Special, multiplayer review  |  Reageer (7)   |  

Platform: PlayStation 3
Genre: FPS
Uitgever: EA
Ontwikkelaar: Crytek UK
Online spelers: 12

De multiplayer van Crysis 2 is een verzameling van variaties op de bekende deathmatch, capture the flag en king of the hill modes. Zo moet je in Crash Site een neergestorte alienpod veroveren en die zo lang mogelijk behouden. Na een tijdje ontploft de pod en wordt er een nieuwe gelanceerd. Tijdens Extraction moet je twee bio-ticks beschermen of stelen, die stealth- en armor-upgrades geven voor het hele team. Het meest unieke speltype is Assault, waarbij een team van Nano Suit-dragers terminals moet hacken die beschermd worden door een team dat geen Nanosuits heeft, maar wel betere wapens.

Mooi pakje
Dat Nanosuit zorgt ervoor dat Crysis 2 zich kan onderscheiden van de concurrentie. Net als in de singleplayer kan je, zolang je energy het toelaat, op ieder moment je suit verharden, waardoor je heel wat meer schade kan incasseren of cloaken. Dit zorgt voor heel wat tactische opties tijdens het spelen. Word je achterna gezeten, ren dan snel het hoekje om, activeer je cloak, zie hoe je tegenstander je argeloos voorbij loopt en trakteer hem op een paar kogels in zijn ruggegraat. Als je zelf verrast wordt door een gecloakte vijand, activeer dan je maximum armor en spurt naar de geniepigaard toe om hem een oplawaai van jewelste te verkopen.  De multiplayer van Crysis 2 zit vol met zulke intense duels die je op het puntje van je stoel - of gamezetel - houden.

Vrijheid
Het verticale design van de maps en de mogelijkheid om enorm hoog te springen zorgen ervoor dat je nooit weet waar je tegenstanders zich bevinden. Vooral tijdens een spelletje Crash Site zal je goed uit je doppen moeten kijken terwijl je de neergestorte pod beschermt. Dankzij het open design heeft Crysis 2 geen last van vervelende chokepoints, die in andere shooters vol granaten gegooid worden. Ervaren spelers die goed gebruikmaken van het Nanosuit en hun omgeving kunnen dood en verderf zaaien op het slagveld, zonder dat de game ooit ongebalanceerd aanvoelt.  Vijf vijanden in je eentje weten te verslaan is overigens kicken.

Een hondenleven
Iedere tegenspeler die je doodt laat een dogtag vallen, die dogtags heb je nodig om killstreaks te activeren. Het leuke aan dit systeem is dat het je telkens voor een dilemma plaatst: "ga ik voor die dogtag of blijf ik veilig achter dit muurtje?" Killstreaks varieren van een radar-upgrade tot de mogelijkheid om een gunship in te roepen. Ze zijn niet gebonden aan de speler, maar wel aan de map waarop je speelt. De killstreaks zijn beter gebalanceerd dan in Call of Duty: Black Ops, waardoor ze niet té veel impact op het slagveld hebben, maar ook minder bevredigend zijn.

Ervaring telt
Voor zowat elke actie die je op het slagveld uitvoert, verdien je experience. Verzamel je genoeg experience, dan verdien je een level, wat je weer unlock points oplevert voor nieuwe wapens, attachments en suit modules (perks). Uniek aan Crysis 2 is dat de experience verdeeld wordt tussen stealth, power en armor. Hoe meer je een  bepaalde vaardigheid gebruikt, hoe sneller je deze zal levelen. Een leuk idee, maar aangezien je slechts één suit module per vaardigheid kan kiezen, ben je er eigenlijk weinig mee. Het zou beter geweest zijn mocht je je volledig kunnen concentreren op één speelstijl. De vraag is dan ook hoelang de basisgameplay je kan blijven boeien. Er zijn immers geen classes met unieke vaardigheden om mee te experimenteren en de suit modules zijn eerder kleine bonussen dan echte game changers.

Niet moeders mooiste
De wapenselectie in Crysis 2 is dan weer teleurstellend klein en ongeïnspireerd. Door de ietwat flauwe audiovisuele feedback krijg je nooit het gevoel een krachtig wapen in handen te hebben en de ene assault rifle is nauwelijks te onderscheiden van de andere. De melee combat voelt bovendien onnatuurlijk aan en het ziet er vrij dom uit. De visuals krijgen trouwens ook een serieuse tik in de multiplayer: de game lijdt onder pop up en heel wat texturen zijn onscherp en laden laat in. Sterfanimaties zien er uit als spastische zenuwaanvallen en je dode strijdmakkers zweven regelmatig een paar centimeters boven de grond. Na de visuele pracht van Killzone 3, voelt de multiplayer van Crysis 2 aan als een flinke stap terug. Gelukkig heeft de game een degelijke framerate en zijn de controls nagenoeg perfect.

Conclusie
De multiplayer van Crysis 2 is een leuk alternatief voor wie na Killzone 3 en Call of Duty: Black Ops op zoek is naar iets nieuws. Spijtig genoeg mist Crysis 2 een onderliggend systeem met respectievelijk de diepgang en verzamelwoede van die twee games. Crysis 2 biedt een geweldige basis, maar evolueert amper en beloont de speler onvoldoende, wat ervoor kan zorgen dat je je interesse mogelijk snel verliest.

maybe - ok - nice - wow