5 redenen om uit te kijken naar Darksiders II 

Marc Yammine   |   23-03-2012   |   in Special  |  Reageer (8)   |  

1. Geen Darksiders 1.5

Laten we meteen maar een vrees van vele gamers de wereld uithelpen. Darksiders II is wel degelijk een volwaardig vervolg op de game die begin 2010 verscheen. Op het eerste gezicht lijkt Darksiders II echter gewoon de Darksiders te zijn die je gewoon bent. De game ademt dat gekende sfeertje uit, waardoor het er vanuit een grafisch standpunt niet nieuw uitziet. Maar wie eenmaal de controller in de handen neemt zal er snel achter komen dat Darksiders II anders aanvoelt dan zijn voorganger. Dat heeft in de eerste plaats te maken met het nieuwe hoofdpersonage Death. Hij is sneller en wendbaarder dan zijn broer War, een van die vier andere badass horsemen. Zo voert Death niet alleen sneller aanvallen uit, hij kan ook zijdelings over muren lopen. Dat valt misschien het best te vergelijken met hoe de perzische prins het in Prince of Persia doet. Na een tijdje speelden we ook de Death Grip vrij, waarmee we Spider-Mangewijs naar bepaalde objecten zoals houten balken konden slingeren. Daarnaast hebben de verschillende menu's een complete make-over gekregen, waardoor ook de presentatie fris aanvoelt.

2. Voer voor lootwhores

Death zal aan het einde van de rit er anders uitzien dan aan de start van zijn avontuur. Niet zozeer omdat hij getekend voor het leven zal zijn door alle schrikwekkende ervaringen - echt schattig zal hij trouwens toch nooit meer worden - maar wel door de items die je gaandeweg kan verzamelen. Stiekem zijn we allemaal een beetje lootwhores en in tegenstelling tot in MMORPG's hoeven we in Darksiders II geen dobbelstenen te rollen tegen medespelers om kans te maken op nieuwe sexy gear. Zo mepten we verschillende treasure chests in elkaar, waarin nieuwe wapens en armor zoals borststukken en gloves te vinden waren. Door dat de stats meteen in beeld komen, kan je bovendien in een mum van tijd beslissen of je de nieuwe goodies aantrekt, meeneemt of gewoon laat liggen. Net als in Borderlands zou de loot overigens random zijn, waardoor het verrassingseffect steeds present is. Het verzamelen van loot is natuurlijk niet het enige RPG-element, want ook deze keer zal je door ervaringspunten te vergaren weer skills kunnen vrijspelen in verschillende skill trees. Zo is er bijvoorbeeld in de Necromancer Skill Tree een skill genaamd Murder, waarmee je een hoop kraaien richting je vijanden kan sturen. De beestjes zijn echter lang niet de enige vrienden van Death.

3. Grote vriendelijke reuzen

De ruïnes van The Foundry waren het toneel waarin we Death moesten zien door te loodsen. We schreven het al, Death kan zich behoorlijk goed uit de voeten maken, maar zonder enkele van zijn strijdmakkers zou het niet lukken. Zo werden we in deze dungeon vergezeld door Karn, een breedgeschouderde krijger die enkele koppen groter was dan ons. Hij volgde niet alleen voor de lol, want de man was bijvoorbeeld zo vriendelijk om deuren boven zijn hoofd open te houden en om ons naar anders onbereikbare hoogtes te katapulteren. Ook present was Despair, die niet echt op een gezond paard leek, maar nog steeds in staat was om voor transport te zorgen. En als er geen levende organismen zijn om Death te helpen, dan kan hij alsnog voor alternatieven zorgen. Uit een hoop brokstukken in The Foundry is het mogelijk om een Maker Custodian te maken. Een soort van rollende steen bal met armen zeg maar. Het ding is niet alleen handig om bepaalde dichtbegroeide passages bewandelbaar te maken, want door op zo'n Maker Custodian plaats te nemen kan je verschroeiend hard uithalen. Waar gewone aanvallen schade in de tientallen aanrichtten, zweefden er plots cijfertjes in de hondertallen over ons scherm toen we vijanden aanvielen met ons stenen wapentuig.

4. Pittige mix

'Games duren te kort!', durft het al wel eens te klinken wanneer er weer een titel verschijnt waar je na acht uur spelen bent doorgeploeterd. Darksiders II dreigt absoluut niet in die categorie te vallen. Zo zou elk gebied in Darksiders II ongeveer even groot zijn in schaal als de volledige Darksiders-game. Dat belooft. Ook in dit tweede deel zitten er weer de op Zelda gebaseerde puzzels in, die de speelduur aanzienlijk zullen verlengen. Het gebeurde meer dan eens dat we even de tijd moesten nemen om gewoon stil te staan en enkele minuten rond onze as te draaien, in de hoop te zien hoe we in hemelsnaam verder zou geraken. Soms wéét je ook wat je moet doen, maar is het niet altijd even simpel om uit te voeren. Sommige moves vereisen een ontzettend precieze timing, wat misschien niet altijd even leuk is, en anders volgt er een kooksessie in de lava. De mix van puzzels, platform en combat zorgt ervoor dat er altijd wel een nieuwe uitdaging volgt in de volgende kamer. Toegegeven, op de laatste gevechten na, mochten de tegenstanders wel wat meer weerstand bieden, maar daar kan voor eind juni hopelijk nog een mouw aan gepast worden.

5. Shadow of the Colossus style

Het 'Oh shit'-moment van de speelsessie werd bewaard tot het einde. Plots stond er een gigantische Guardian voor ons. Nu ja, plots, we hadden het wel zelf gezocht door hem vrij te laten. Hadden we daar even spijt van. Toch moest deze tientonner eraan en uitdokteren hoe je dat doet gaan we hier niet verklappen. Wat we wel kwijt kunnen is dat deze gigant wat wegheeft van scènes uit Shadow of the Colossus. Dat je op een paard kan zitten terwijl je rondjes rent rond deze mastodont heeft er natuurlijk ook mee te maken. Het gevecht bestaat overigens uit meerdere stukken, dus wie net als ons dacht dat de klus geklaard was na de eerste succesvolle aanvallen heeft pech. Blood, zweet en een hoop health potions later kwam er een einde aan de demo. En als dit nog maar de eerste échte eindbaas was, dan zijn we benieuwd wat er nog zal volgen.